Zwalczanie szkodników upraw metodami biologicznymi IV

• Marzec
• 11

Zwalczanie szkodników upraw metodami biologicznymi IV

Badania porównawcze udowodniły, że prace nad wprowadzeniem do środowiska etnofagów są znacznie tańsze i bardziej skuteczne, niż nad środkami chemicznymi. Na około 100 sprawdzanych gatunków, 25 % udaje się zaaklimatyzować w sposób trwały, natomiast w

przypadku substancji chemicznych odrzuconych zostaje 99,99% związków.

Pewne cechy sprawiają, że jedne etnofagi lepiej sprawdzają się w danym środowisku od innych. Jest to na przykład upodobanie środowiskowe podobne do szkodnika, ruchliwość i drapieżność połączona z umiejętnością szybkiego znalezienia ofiary, rozmnażanie w takim tempie i porze, aby zgrało się z czasem i liczbą szkodników. Etnofag nie powinien zagrażać innym organizmom pożytecznym, powinien znaleźć żywiciela pośredniego pomiędzy okresami występowania szkodników ale nie mogą to być inne organizmy pożyteczne. Ze względów hodowlanych, dobrze jeżeli jakąś formę takiego osobnika można zahamować w rozwoju, zgromadzić i przechowywać w zapasie.

Obok zwierząt do zwalczania szkodników można wykorzystywać także organizmy chorobotwórcze. Wśród bakterii udało się odnaleźć Bacillus thuringensis tworzącą kryształki toksyny umożliwiające rozpuszczenie ściany komórkowej i uwolnienie zarodników. Po zjedzeniu przetrwalników przez gąsienice, dostają się one do jej przewodu pokarmowego i uśmiercają tego szkodnika po około dobie. Pierwsze badania polowe z bakterią przeprowadzono w I poł. XX w., obecnie biopreparaty zawierające bakterie są produkowane w wielu krajach w tysiącach ton do zwalczania około 150 gatunków motyli żerujących na roślinach uprawnych.

Grzyby do zwalczania szkodników zostały po raz pierwszy zastosowane w 1893 r. przez mikrobiologa rosyjskiego, Ilję Miecznikowa (laureata nagrody Nobla). Grzybem zarażono szkodniki buraków, śmiertelność wśród nich sięgała nawet 80%.

Do zwalczania chwastów udało się wykorzystać owady roślinożerne. W USA przywleczony z osadnikami z Europy opanował ogromne połacie pól, uniemożliwiając wypas bydła. Dzięki zastosowaniu  Chrysolina hyperici i Chrysolina quadrigemina udało się opanować plagę. Podobnie opuncja zawleczona do Australii rozprzestrzeniała się w sposób niekontrolowany do czasu zastosowania gąsienicy motyla Cactoblastis cactorum , który do 1936 r. zlikwidował 90% opuncji.

Tags: biologiczne, chemiczne, metody, plony, środowisko, szkodniki, uprawy, zbiory, zwalczanie, związki