Nauki rolnicze w Polsce
- Kwiecień
- 19
Nauki rolnicze w Polsce
Źródłem postępu w rolnictwie, tak jak we wszystkich pozostałych dziedzinach, jest nauka. Pojęcie nauki technicznej lub nauki rolniczej obejmuje ogromny obszar wiedzy w dziedzinach często bardzo od siebie odległych.
W naszym kraju istnieją duże sprzeczności pomiędzy nauką a praktyką rolniczą, co jest związane z poziomem rozwoju społecznego i gospodarczego kraju. Rolnicy najczęściej nie są przygotowani do przyjmowania postępu naukowego i jego wyników. Powoduje to duże wyprzedzenie nauk rolniczych do możliwości ich wdrożenia. Grupa chętna do przyjmowania nowych rozwiązań jest stosunkowo nieliczna. Bez poważnych zmian w strukturze szkół rolniczych i przekazywania informacji, powstania instytucji upowszechniających wiedzę rolniczą nie ma szans na poprawę sytuacji.
Zmiany polityczne, zapoczątkowane w 1989 r. spowodowały znaczne spowolnienie postępu naukowego w rolnictwie polskim. Jedną z przyczyn było załamanie się gospodarki PGR a także koncentracja prac na potrzeby gospodarki wielkotowarowej prowadzonej przez państwo, które okazały się mało przydatne w nowych realiach ekonomicznych.
Wprowadzona w 1991 r. ustawa o Komitecie Badań Naukowych ograniczyła do minimum wpływ resortu rolnictwa na kierunki badań w podlegających mu instytucjach, uniemożliwiając prowadzenie spójnej polityki naukowej.
Podział na niezależne struktury: szkolnictwo rolnicze, instytuty resortowe, placówki naukowe Polskiej Akademii Nauk spowodowały trudności w wykorzystaniu potencjału badawczego, tworzenia dużych zespołów badawczych złożonych ze specjalistów wielu dziedzin, którzy mogliby pracować na przeciągu długiego okresu czasu. W kraju znajduje się zbyt duża liczna wąsko wyspecjalizowanych placówek badawczych oraz nadmiernie rozdrobniony podział wyższych szkół rolniczych na wydziały, działające w oparciu o przestarzałe programy kształcenia.
Rolnictwo jest dziedziną gospodarki zbyt rozproszonej, aby mogło sponsorować badania ze środków pozabudżetowych, jak to ma np. miejsce w przemyśle wydobywczym.
Wyjściem z sytuacji może być większa racjonalizacja systemu, polegająca na ograniczeniu liczby placówek, wydziałów w szkołach wyższych, dostosowanie struktury do zmian jakie zaszły w kraju. Komitet Badań Naukowych nie wykazywał w czasie swojego dotychczasowego istnienia chęci do rekonstrukcji placówek naukowych i nauk rolniczych, pozostawiając bez zmian formy wywodzące się z czasów realnego socjalizmu, co powinno ulec zasadniczej zmianie.
Tags: dziedzina, kraj, nauka, Polska, praktyka, rolnicza, rolnicze, rolnik, struktura, wiedza
wykształcenie rolnika