Nauki rolnicze w Polsce
- Kwiecień
- 19
Nauki rolnicze w Polsce
Źródłem postępu w rolnictwie, tak jak we wszystkich pozostałych dziedzinach, jest nauka. Pojęcie nauki technicznej lub nauki rolniczej obejmuje ogromny obszar wiedzy w dziedzinach często bardzo od siebie odległych.
W naszym kraju istnieją duże sprzeczności pomiędzy nauką a praktyką rolniczą, co jest związane z poziomem rozwoju społecznego i gospodarczego kraju. Rolnicy najczęściej nie są przygotowani do przyjmowania postępu naukowego i jego wyników. Powoduje to duże wyprzedzenie nauk rolniczych do możliwości ich wdrożenia. Grupa chętna do przyjmowania nowych rozwiązań jest stosunkowo nieliczna. Bez poważnych zmian w strukturze szkół rolniczych i przekazywania informacji, powstania instytucji upowszechniających wiedzę rolniczą nie ma szans na poprawę sytuacji.
Zmiany polityczne, zapoczątkowane w 1989 r. spowodowały znaczne spowolnienie postępu naukowego w rolnictwie polskim. Jedną z przyczyn było załamanie się gospodarki PGR a także koncentracja prac na potrzeby gospodarki wielkotowarowej prowadzonej przez państwo, które okazały się mało przydatne w nowych realiach ekonomicznych.
Wprowadzona w 1991 r. ustawa o Komitecie Badań Naukowych ograniczyła do minimum wpływ resortu rolnictwa na kierunki badań w podlegających mu instytucjach, uniemożliwiając prowadzenie spójnej polityki naukowej.
Podział na niezależne struktury: szkolnictwo rolnicze, instytuty resortowe, placówki naukowe Polskiej Akademii Nauk spowodowały trudności w wykorzystaniu potencjału badawczego, tworzenia dużych zespołów badawczych złożonych ze specjalistów wielu dziedzin, którzy mogliby pracować na przeciągu długiego okresu czasu. W kraju znajduje się zbyt duża liczna wąsko wyspecjalizowanych placówek badawczych oraz nadmiernie rozdrobniony podział wyższych szkół rolniczych na wydziały, działające w oparciu o przestarzałe programy kształcenia.
Rolnictwo jest dziedziną gospodarki zbyt rozproszonej, aby mogło sponsorować badania ze środków pozabudżetowych, jak to ma np. miejsce w przemyśle wydobywczym.
Wyjściem z sytuacji może być większa racjonalizacja systemu, polegająca na ograniczeniu liczby placówek, wydziałów w szkołach wyższych, dostosowanie struktury do zmian jakie zaszły w kraju. Komitet Badań Naukowych nie wykazywał w czasie swojego dotychczasowego istnienia chęci do rekonstrukcji placówek naukowych i nauk rolniczych, pozostawiając bez zmian formy wywodzące się z czasów realnego socjalizmu, co powinno ulec zasadniczej zmianie.
Tags: dziedzina, kraj, nauka, Polska, praktyka, rolnicza, rolnicze, rolnik, struktura, wiedza
wykształcenie rolnika
Współczesne rolnictwo, to już nie tylko przywiązanie do ziemi, tradycji i życie zgodnie z naturą. To prawdziwa szkoła przetrwania w zakresie zarządzania. Nie wystarczy mieć wiedzę ze swojej dziedzin i dobrze uprawiać ziemię. Trzeba też umieć poruszać się na rynku, planować, realizować, kontrolować wyniki, starać się o wsparcie z Unii Europejskiej i ciągle modernizować swoje gospodarstwo. Zatem aby być naprawdę nowoczesnym rolnikiem, trzeba się bardzo starać i mieć w sobie żyłkę menagerską, która pozwoli na ogarnięcie tego wszystkiego, co w gospodarstwie jest najważniejsze. W końcu prowadzenie swojego gospodarstwa, niewiele się różni od prowadzenia firmy. Tu i tu potrzebny jest dobry gospodarz, który zadba o to, by wszystko działało jak należy i by pracownicy byli zmotywowani do działania. Dodatkowym utrudnieniem jest to, że w rolnictwie szansa na wakacje czy urlop jest raczej niewielka, zwłaszcza jeśli gospodarstwo, które posiadamy specjalizuje się w hodowli. Niemniej, jeśli rolnikowi udaje się ogarnąć wszystko i jeszcze wyjść na plus, to nie wątpliwie należy mu się jakaś nagroda.
Unia Europejska niewątpliwie sprawia, że rolnicy są tą grupą zawodową, która póki co najwięcej korzysta na akcesji. Ale zupełnie słusznie, bo premiowani są ci, którzy odważanie pracują na swój sukces. Bowiem na dotację unijne ma szanse tylko ten, kto naprawdę bardzo się stara, ciągle rozwija i modernizuje swoje gospodarstwo, czyli nowoczesny rolnik. Oczywiście uzyskanie unijnej pomocy nie jest wcale taką znowu prostą sprawą. Wiąże się to przede wszystkim z rozpracowaniem ogromnej ilości dokumentów. Nie są one najłatwiejsze w odbiorze, najczęściej są pisane trudnym specjalistycznym językiem, nierzadko prawniczym. Jednak większość rolników ma już co najmniej maturę, więc zupełnie nieźle radzi sobie z unijną biurokracją. Zanim pozazdrościmy znajomemu rolnikowi pieniędzy, które dostał, dobrze byśmy sobie uświadomili, że nie jest to jedynie nagroda. To także zobowiązanie, czasami do konkretnych dostaw, a innym razem do osiągnięcia konkretnych, wymiernych wyników finansowych. Poza tym, trzeba też pamiętać, że dotację uzyskane od Unii Europejskiej są celowe, więc muszą być przeznaczone na konkretne inwestycje, dodatkowo podlegają kontroli i w razie nieprawidłowości również zwrotowi.
Nowoczesne rolnictwo nie może się opierać wyłącznie na tradycji. Musi być przede wszystkim oparte na wiedzy i technologii. Do tego jak wiadomo potrzebna jest szkoła. Niestety, a może na szczęście, już nie tylko zawodowa czy techniczna. Najlepiej, gdy są to studia wyższe. Młody, wykształcony człowiek z otwartym umysłem może naprawdę dużo osiągnąć. Ważne aby chciał się uczyć i co więcej wykorzystywać zdobytą na studiach wiedzę w praktyce. Studia rolnicze, gwarantują nie tylko tytuł, ale również pewną konkretną specjalizację, która może się okazać bardzo przydatna przy określaniu profilu działalności swojego gospodarstwa czy przedsiębiorstwa. Poza tym dzięki studiom młodemu rolnikowi nie straszne będzie unijne prawo ani nawet wnioski, które będzie musiał wypełnić, by uzyskać konkretną dotację na działalność. Od kilku lat struktura wykształcenia na wsi korzystnie się zmienia, coraz więcej osób z wyższym wykształceniem podejmuje się pracy na roli. Być może dzięki temu już niedługo polskie rolnictwo stanie się naprawdę konkurencyjne i nowoczesne.