Hodowla raków w Polsce

• Luty
• 5

Hodowla raków w Polsce

W Europie od średniowiecza hodowano raki ze względu na ich smaczne mięso. Duża część pochodziła z terenów Rosji, państw Bałtyckich i Polski, obecnie na kontynencie spożywa się około 10 000 ton rocznie.

Pierwsza połowa XX w. przyniosła duże straty w źródłach pozyskiwania raków, głównie na skutek rabunkowej gospodarki bez stosowania przepisów ochronnych, degradacji terenów podmokłych i zanieczyszczenia wód.

Sytuację poprawiła budowa oczyszczalni ścieków, ograniczenie użycia nawozów mineralnych w rolnictwie, podniesienie się świadomości ekologicznej i realizowanie założeń ochrony środowiska przez administrację państwową.

Na rynku europejskim istnieje duży deficyt na najbardziej cenione gatunki: raka szlachetnego i błotnego, stwarza to trwałe podstawy do ich hodowli w Polsce.

Kraj zamieszkują 4 gatunki: rak szlachetny, błotny oraz przywiezione z Ameryki Północnej rak pręgowany i sygnałowy. W Europie cena dwóch pierwszych jest znacznie wyższa a zapotrzebowanie większe, niż gatunków introdukowanych. Można się domyślać że taka sytuacja wynika głównie z wielowiekowej tradycji, na przykład w Szwecji już w XVI w. rozpatrywano możliwość ich importu, w Polsce w XII-XV w. głównymi odbiorcami raka szlachetnego byli kupcy niemieccy.

Pierwszy znany przepis na przygotowanie raków pochodzi z książki kucharskiej napisanej w 1682 r.

Do hodowli nadają się zbiorniki przepływowe o chłodnej i bogatej w tlen wodzie, powierzchni około 50 m długości i 8 m szerokości. Wydłużony kształt ułatwia szybki przepływ wody, zapewnia długą linię brzegową z licznymi kryjówkami i norami. Zbiornik należy zabezpieczyć przed rybami drapieżnymi jak szczupak, węgorz, okoń i sum – zwłaszcza osobniki młode i w czasie wymiany pancerza.

Rozróżnia się dwa systemy hodowli: jednopokoleniowy i wielopokoleniowy. W systemie wielopokoleniowym w zbiorniku występują wszystkie kolejne pokolenia raków z rozrodu naturalnego, a dorosłe są co pewien czas odławiane. Stosuje się go w dużych zbiornikach (powyżej 5 ha) gdzie nie ma możliwości spuszczenia wody. Bardziej odpowiedni dla raków błotnych niż szlachetnych.

W systemie jednopokoleniowym w każdym zbiorniku występuje tylko jedno pokolenie. Nie powinien przekraczać powierzchni 0,5 ha, mieć możliwość spuszczenia wody oraz nie zamulone, twarde dno. Potrzebne są dodatkowe zbiorniki dla stada matecznego i podhodowania raków do 1 roku życia.

Tags: gospodarka, hodowla, mięso, Polska, raków, Rosja, świadomość